İpek Tende Kadife Sıyrıklar

yok hükmünde bir varokul kırmış çocuklar gibi gelirdim sanasevincimi sırt çantama dolduruptozu göğe ağmış bir güneş alnımdazil zurna dayanırdım kapınasevincim : yok hükmünde bir varıssız adalar gibi dururdun karşımdaüstüme salardın suskunluğunuürkerdim sesinin sahiciliğindenne söylesem bir eksiksözlerim : yok hükmünde bir varboşuna bekledim iki çay söyleyipaçık sesli bir adam olmanıyeni hayatlara uyanır gibi konuşmanıkatran karası uykuları çekip almanı üzerimdenyüreğimi tutup çayırlara çıkarmanıkiraz çiçekleri devşirmeni saçlarımdannergislerin boy vermesini bakışlarındaküçük zamanlara büyük tarihler atmanıaynı insan olmak için sesinlesesimi çıkarıp asmam boşunasahi nasıl olur da bir insanyokluğu hatırlatır başkasınavarlığım : yok hükmünde bir varbütün gücün güçsüzlüğündendi oysaşimdi düşünüyorum da…aşk : var hükmünde bir yok