Beni Güzlerimden Öp

Dünyayı, diyorum bir çocuğun koşarkenDüşürdüğü karanfile sar, yoksaİyileşmeyecek kanın kırmızısındakiKırık, ıssızlığın kalbindeki açık yara!Dinmeyecek ruhumdaki ormanGürültüsü, şehre döktüğüm sözcüklerBir derin hebada bile susmayacakCaddelerde bir esmer şarkı?Sonra şu güneş karnavalında üşümek:İçimde mevsim delirmesi! BaharınDökülmesi, gözlerimdeki ağaçtan!Akıp gitmesi de diyebiliriz nehrinDağlara… denizler mi?Bekleyiş! Soylu çalkanış!Vaktin iç çekmesi; yittiğim aynalardaBoşluğa kanat çırpan martılar…Ey aşk! Düşmek düşün içinedir bende.Yanılırlar.-Bir dipnot düşeyim dedimdi-