Bu Dem

BU DEMKarlar eriyordu daha yeniDereler akıyordu gönlümün kıyısındaKöpük köpüktü suların yelesiHayalleri memleketimin büyüktüTaze güneşleri bekliyordu sabahlar Yıldızlar düşüyordu avuçlarımaUzaklardan vuslat özlemiGülmekle ağlamak arasındaBir çocuğun kiraz gözleriEkber zamanları müjdeliyorduEy benim taze kar gibi temiz memleketimNur-u aynim, ölümsüz sevdam Poyrazın koynunda sabahlayan umudumKalbimi yakan rüyamTaze baharlar giyinirsin yeniden Gemilerin demir atar gönlümün sahilineOtağını kurar yeni bin yılın yamacına hünkârMührü vurulur dünyanın kalbineBir daha evrilir zaman yeni bin yıla aşkınSevinçle büyür bu dem dünya çocukları