Hayalci Çınar

“Çınar ağacı: - Az gitsem, uz gitsem, dere tepe düz gitsem, önce gölün kıyısında yürüsem, demiş. Tam bu sırada bir ses duymuş. Ses: - Sen nereye gidersen git. Az git, uz git. Ben de peşinden giderim, üstünde gölge ederim, demiş. Çınar, sese aldırmamış. Sözlerine devam etmiş. - Bir kayığa binsem, kayıkla gölün mavi suları üzerinde gezinsem, demiş. Yine aynı ses: - Kayığa binsen, gölde gezinsen, üzerinden kuğular uçar, bulutlar geçer, demiş. Çınar, hayal kurmaya bağlamış. Aklından neler geçmiş neler. Bu hayallerin hiçbiri olmayacağı için de kendi kendine söylenmiş: - Gölü nasıl kayıkla gezebilirim? Gölde ne kayık var ne kürek… Hem gölde kayık ve kürek olsa ne işime yarar? Köklerim toprağa sıkı sıkıya bağlı. Kayığa binip gölü gezmem imkânsız, demiş.”