Kızlarla Aram İyi

“En beni anlatan aynayı meraktaydım: Hiçbir şeye baktığımdaMesela kadın mayolarını yalnızca yalayarakİncinmek günboyu: Alnımda sonsuz ellerleNedeni: Sanıyorum bir çeşit kimsesizlikti Üremek: Nedense bir hataya benzer kalmış aklımdaNar ayıklamak: Ve taneyi rastgele ezmek zamanlarıLanet etmezdim: Yani... Bilmezdim: Bir minyatür nereye varabilirÜstelemedim: Ama uyumsuzluğu büyüttüm: Bu olabildim” Arayışı toplumla yüzleşerek büyüten, yalnızlığı yargılarla sağlamlaştıran ve sorguların verilmiş cevaplarından oluşan bir şiir ortaya çıkarıyor Emin Ünlü. Hesaplaşma monologları, zaman zaman bir portre kadar net ve sakınmasız durarak. Kaybından memnun, sıyrılmış ve biraz da nihilist bilgeliğiyle bir devam devam şiiri.