Aşk ve İhtiras

“Belki bugün güneşimin doğması için henüz çok erken,” dedim. Gitarımı aldım, o anda uydurduğum dizelerle bir parça çalmaya başladım:Asla Senin gibi Birini Sevebileceğime İnanmadım… “Sanırım bu melodi, bu dizelere uyar. Bunu sabah senin için yazmıştım,” dedim. Müzik uzun zamandır yaşamımın parçası halini almıştı. Aşkımı onunla kanıtlamak, kutlamak istiyordum. Her şarkı Julia’nın kalbini benimkine bağlıyordu. Müzik aşkımızı sembolize ediyordu. Ve bugün, bu gemide, şu anda New York City’de bir caddenin köşesinde oturmuş bir manyak gibi şarkımı söylemeye başladım. Dizeler çılgınlıkla büyülü bir dünya arasında gidip geliyordu. Her şey, korkularım bile müziğe dönüşüyordu. Hiç bu kadar korkmamıştım Bu aşk sadece bir rüyaVe bi’tanemUyanacağımVe sen gitmiş olacaksın… Sonra aklıma şu soru geldi: “Benim için uygun olmayanların bulunduğu bir yer var mı?” Gökyüzüne sordum.