Alçı

Biten bir aşk ve ardında bıraktığı kırık bir kalp… Alçıya alınmış,tekrar eski yerine özenle yerleştirilmiş;hasarsız halini özleyen kırık bir kalp… Bazı sözler tam yara aldığı yerden kanamaya başlar,bazıları önce ayağa kalkmayı bekler…Ağlamak ve unutmak;gülmek ve hatırlamak kadar gerçek…Her gülümseyiş birgün iyileşecek…Sahi,iyileşmek diye bir şey var mı ki? Herkesin öyküsü,herkesin kalbi başka…Ama kırık hep aynı yerden…Aşk varsa sözyaşları hiç durmaz…