Terk Gürültüsü

Ceyhun Tuna bir şair. Şiirin terkedilmiş bir dil olarak görüldüğü bu eksik zamanlarda Ceyhun Tuna genç bir şair. Terk Gürültüsü bir ilk kitap olmasına karşın sıkı şiirin hizasında yerini doğallıkla bulan şaşırtıcı yetkinlikte bir toplam, dahası bir yeğinlik düzlemi.“Terk yarası bu korkarım enseme vurur benim baş ağrımBu ağrıyı ben bir çocuktan emanet aldım! Toz ve alkolAldım ardından biraz seviştim çok sustum üç yıl kadar lalKaldım ve fakat dinmedi ağrım. Dikeldim, kıyam ettimİsyan ve inkar. Beni gülünç, bunu korkunç buldularBense bunu bana indirilen içli bir ayet ve tüm yollarAçık sandım. Heybemde kum, bilye, birçok gül, az sirkeDenizler geçtim karasal, alevler geçtim sulak yüzümleAlevler ki eski bir bozgundur belleğimde. DenizlerseAcıtan bir kütle tenimde. Ben ki birçok şeyin ölümleAçıklandığı bir yerden, çok kalınmış bir evden, metrukBir dilden. Demek istediğim şu ki bir yerden kalkıp birYere dönmesem, az çınıltı ç ;ok sitem. Neyse işte neyse!Unuttum nasıl, neden ve ne yüzle aktığını kanımınYara benim bütün ağrı bende, baştan kanatalım o halde.”Şiirin ikinci gelişini beklemeyin, davranın.