Anthropomorphus

geçti o demsom zaman şimşekleriyle yalnızlıklardanve meclis-i mey pürhuruş idi.sagâr yıkıldı belkiköpüklü dalgasına gri sularınki gözler kulkul-i mînâya gûş idi.müstağrak-ı tecellî-î hüsn olup / âteş rûhânabir bulut döküldü soyut renklerine umarsızlığınartık çoktan beri yitirilmiş bir akşamdı gülki çamurlu sokaklarda bezm-i kadeh şûlepûş idi.oysa sonsuz ufuklarda görmüştümtitreşen ölümünücan çekişen imgelerle bir agaaz-ı dâstânın ve büyük mavilikten yola çıktımne lucien ne madame de bargetonne gentile ne de hizmetçi kız albertinebu yolculukta olup bitenlerdenasla sözetmediler.