Romanika Çingenem

“Sulukule’nin ele avuca sığmayan sokaklarında gökyüzünün içine dalar, hırçın rüzgârların kucağında dokuz sekizlik ritim tutardı öfkeli bakışları:       Karanlık gecede ateşin başında      Takınır zilleri oynar Çingenem      Savurur saçlarını esen rüzgarda      Bir deli sevdaya salar Çingenem…Ufuk çizgilerini izlerken kırmızı, mavi düşlerin yansımasını ayırırdı ayraçlarından. Kımıltısız bir döngünün hicran seyirlerine sarılırdı zaman, yüreğinin engin koylarında beklerdi, vakitsiz kırıklıkların gözlerinden düşerken  hicran…”