Fütuhat-ı Mekkiyye Zübdesi (Tasavvuf 029)

"Suyu, asıl kaynağından içmekle, onu değiştiren şeylerden geçtikten sonra akarsudan içmek arasında büyük fark vardır. Çünkü o su; tatlı, acı, iyi ve kötü yerlerden akmaktadır. Diğer türlü, risklere katlanmak zorunda kalırsın. Eğer sen bizzat hayatın kaynağı olan suyun kaynağından içtiysen, artık ölmezsin. İlmin, marifetin ve vakfın da, cismin ve ruhun da aklın ve kalbin de ölmez. Ancak bir hayattan ölümsüz bir hayata intikal etmiş olursun. İlim seni marifete, marifet de asıl durağına, o vakfe de tevhide ve Yüce Allah'ın yakınlığına götürür. Amma eğer ilmin kaynağından değil de, akıntısından içersen, ilmin fesada, bozukluğa uğrar ve seni cehalete sürükler. Eğer marifetin akıntısından içersen, o zaman marifet bozukluğa, fesada uğrar ve seni gerisin geriye ilme götürür.Bu kitapta ise, hayat kaynağının bizzat kendisi toplanmıştır. Bu itibarla kim bundan içecek olursa, ebediyen susamaz, ebediyen ölmez ve hiçbir zaman dalalete düşmez."