Türk Romanında Entelektüel Suç

“Genel olarak ideal ile kaygı arasında giden bu damarlar, kendi roman karakterlerini de beraberinde getirdi. Yakup Kadri Karaosmanoğlu’nun, Kemal Tahir’in, Peyami Safa’nın, Adalet Ağaoğlu’nun idealist karakterlerine karşılık Ahmet Hamdi Tanpınar’ın, Oğuz Atay’ın, Tarık Buğra’nın kaygılı ve suçluluğa bürünmüş karakterleri yer edindi. Deneyim ve eylemin ayırt ettiği bu damarlar, Orhan Pamuk romanında tekrar birleşti. Ferit Edgü ve Sabahattin Ali’nin romanları ise sorumluluğun yüklenilmesi açısından iki karşıt konumdan değerlendirildi. Hakkâride Bir Mevsim’de entelektüelin toplum tarafından reddedilerek fırlatılmışlığı, İçimizdeki Şeytan’da ise entelektüel sorumluluğun bizzat entelektüel tarafından reddi, dikkat çeken iki tezat unsuru olarak romanların seçilmesini sağladı.”