Umutda Yorulur

Anlatmak,paylaşmak iyi olur diye düşündüm,Her şeyi bilmesini istediğim kadın...Artık,sana açılan penceremde,Senin için mırıldandığım ne varsa,Dile getirmeliyim,Yorgun ve yoğrulmuş sesimde...Gönlümde,çıplak ayaklarıyla dans eden o gülüşlerin,Dha ne kadar sıcaklığını muhafaza edebilir ve,Daha ne kadar samimiyetini koruyup,Beni tutsaklaştırabilir ki?Bilmiyorum...Bazı bazı vakitler düşünüyorum;seni,beni,bizi...Zaten gayrısına yetecek belleğimde kalmadı...Biliyorum...Fakat umut da yorulur be sevdiğim...Beklemekten,sabretmekten,düşlemekten ve,Gerçekleştirememekten...Her şeyi bir arada tutan,umudumda yoruldu...Şimdilerde,kursağımda kalan herşeye rağmen;yaşını almış bir türküyü söylüyor dilim...İnatla ve ısrarla!...Sevgilerle...CENGİZ  İNCEER