Oluk

Herkes listede adını arıyordu. Sınav sonuçları asılmıştı.Heyecan doruktaydı. Gördüğü kadarıyla, “geçti”yazıyordu ama yine de iyice emin olmak için biraz dahasokuldu.Gördükleri doğruydu. Sınıfını geçmişti. Artık köyünedönüp, tatilin tadını çıkarabilirdi.Aradığını bulanların mutluluğu ve bulamayanların hüznüarasında dolaştı bir süre. Hemşehrileri yoktu ortalıkta. Nede olsa deneyimliydi onlar. Nasıl geçilir, nasıl kalınırbiliyorlardı. Belki de o yüzden koridorda değillerdi.Yatakhanede olabileceklerini düşündü. Haklıydı. Hepsioradaydı ve hepsi mutluydu. Kucaklaştılar.Altı kişiydiler. Ekip için her şey yolundaydı. Konuşmaya gerek yoktu. Yüreklere sığamayanlar, ışıldayan gözlerden okunuyordu. Eğitimdefteri kapanmıştı. Şimdi zaman, bir an önce memlekete gitme, sevenlere, sevilenlere kavuşma ve bu mutluluğu onlarla paylaşmazamanıydı.