Yakarım Canını

Öbür dünyadan, bu dünyada geride bıraktığınız eşinize hesap sorabilir misiniz?.. Kalemi elinize alıp yazarsanız günü geldiğinde (bir kaşık suya bile gerek yok) sadece o kalemin mürekkebiyle bile bu dünyada kalanı boğabilirsiniz. Ki “ah’’ ını aldığım rahmetli eşim insaflı davranıp, sadece, benim onu yaktığım kadar yaktı canımı!.. Yoksa bu itirafları bile yazamaz hale gelir, pişmanlığımı bile dile getirecek şansı bulamazdım. Çünkü hak etmiştim!.. Kitabı okuyunca, bir insan kendi kendisini nasıl böyle acımasızca yargılayabilir diye düşüneceksiniz ve… ‘’ BU İTİRAFLAR VE ANILARA GÖSTERDİĞİ SAYGIYLA BABAMI TAMAMEN AFFETTİK!..’’ OĞULCAN TANRIYAR : ‘’Gün gelecek kabrimde çok ağlayacak’’ demiştin anne… Dediğin oldu ve artık bizim de bu kitapla birlikte affettiğimiz babamdan da VASİYET’ ine ağlayarak ONAY geldi. ANILCAN TANRIYAR : Biz bu mektupları – anıları CANLI yaşadık !... Ananıza – Babanıza okutun bari siz yaşamayın… ‘’AH’’ ALMANIN BEDELİ!