Alışkın Hüzünler

İlhami Sidar, Alışkın Hüzünler’de doğduğu topraklarınırmaklarından beslenerek daha gür bir imgelemle okurlarınkarşısında çıkıyor. Esatirlerin elimize tutuşturduğu mühürsüzkimliklerden, Dicle’nin gerilen damarlarından bazen deEhmedê Xanî’den yola çıkarak duyumsadıklarımızı amaanlatamadıklarımızı belleklerden silinmeyecek bir akıştaadeta dil evrenimize işliyor.uzaklara yatırıp gözlerimibir hıçkırık gibi sürdüm peşimdençocukların çarmıha gerili düşleriniyüzüm acılar eskitiyorbir bir çürüyor hançeremde sesleruykularım neden örtmüyor benineden kanatıyor yaramı yarım kalan öpüşlerbir engereğin dudağıma geçirdiği dişlerdenkanayan ağzımda pıhtılaştı sözcüklerdilim sonsuz yalnızlığa kilitlendiyatağına çekildi kurduğum tüm imgelerimEditörün Notu; Alışkın Hüzünler insanı örseleyen dünyada,dilin ve kimliklerin yıllarca bileylenip okura şiirle evrildiğiniustalıkla anlatıyor.