Kül Karası

saçların değer güne baharlanır kainat   yağmur yağmaya başlar toprağa kokun siner   çiçeklenir gül yüzün esen yellere inat   ürkek serçeler uçar pınara ceylan iner   elzem olan aşkındır sevdan ile sar beni   sensiz yaşayamam ben küle döner bedenim   bu sessizlik bu sancı öldürüyor yâr beni   sensin ömür çiçeğim sensin yediverenim   mayısın hüznü akar siyah saç tellerinden   güneş şavkını vurur boyun büker çiçekler   kimbilir kaç yetim kuş su içmiş ellerinden   sana olan sevdamı nereden bilecekler   rüzgâr korkularımı denize taşıyorken   yeşillendi başaklar bir boydan diğer boya   sen benim yüreğimde asırlık yaşıyorken   gece ayı kıskandı hüznü damıttı koya   'aşksın sen ' içimde kök salmış çınar gibi   ben bir yeşil yaprağım sense sabah cerenim   gözlerin gözlerimde aşkımı sınar gibi   ey gül yüzlü sevdiğim kalbe hüzün derenim