Ehlibeyt’in Anneleri

Hz. Âmine: “Her canlı ölür, her yeni eskir, her şey yok olur. Ben de yok olurum ama adım her zaman yaşar. Çünkü ben bir hayır bıraktım, Muhammed gibi pak bir evlât doğurdum.” Hz. Rasûlullah: “Fâtime bint Esed, Ebû Tâlib’den sonra bana en iyi davranan kimseydi. Annemden sonra bana ikinci bir anneydi. Ebû Tâlib, hayır ehli ve sofrası herkese açık bir insandı. Fâtime bint Esed de, bizleri sofranın başına toplardı. Pişirdiği her türlü yemekten yemem için bana her zaman diğerlerinden daha fazla pay ayırırdı.” Hz. Hatice: “Şahit olunuz ki Hatice; nefsini, malını, kölelerini ve her neyi varsa hepsini Muhammed’e bağışlamıştır! Ona olan muhabbetini izhar ederek, onun yüceliğini, makamını ve şânını tasdik etmektedir!”