Kalbin Hirasında Aşka Uyanmak

Ah! sen iste Tuğba dalına kurayım salıncağını.Zülüflerinle dokuyayım kalbimde otağınıHicran’ın kuşattığı iklimlerde, ey! Bağrımda yeşeren bir tohumMaveradan çağır beni artık masiva ikliminden yokum.Sükûta gömüldüm, çıkar beni ne olur.Kalbimin denizi gülüşünle durulurAlevli bir yankı gibi sesini duyuyorum.Tutuşan bir nağmede boğuluyorum.Bir türkünün ritminde eriyor, akıyorumSen anlasan dilimi eğer, heves etmem entellerin tapınaklarına…Ah! bir konuşsa içimdeki gökyüzü…Sustukça ağlatıyorsun içimdeki gündüzüKirpiklerinin altına kurup darağacımıHallaca emanet bırakıyorum acımıVe sen Züleyha gülü idin kalubelanınHüznünle soldun mucizeler diyarı Kerbelâ’nınKefen benimdir şimdi, gelinlik senindir alDünya sevmese de mahşeri süsler bu hayal…Taşları bile eritir damarlarımdaki sızıDudağımın her köşesinde bir ağıtÖlen düşlerim için ey sevgili gel de Fatiha dağıt.