Yalnızlık Ayrı Bir Sever İnsanı

Satırlarım düşüyor, sökülüyor kül rengi.Yollara, yolculuklara, yolculuksuzlarabakarım.Köşelerde buzlar sağanak,Yine çok değil mi bu kalabalık.Tenhalığımı yalnız bırak…Ben bir beni özlerim, beni bir ben…‘Bir yağmur yaşardı… Duydum ve ardındanuğultusu kaldı kulağıma emanet … Giderken…’’‘Pusulası eksik gülüşlerin, yönü belirsiz sevgilerdebiriktiği zamanlarda, çok şey anlatılıyor tek satırıbulmaz bedava mutluluklarda…’’