Söz ile Ateş Arasında

Esma Özlen, kendinden bir önceki kuşağın şiirinden etkilerle değişerek yaşayan bir şiir yazıyor. Varoluş sorunlarını, bireysel deneyimlerini felsefi bir yönelimin ağır bastığı poetik anlayışla yazıyor. Kültürümüzün zenginliğini, yaşayan mevcut şiirimizin gücünü ve gençlerin kendi kültürleriyle barışık olduklarını göstermesi bağlamında bu poetik bakış ve duruş değerlidir. Bu özelliklerini aşağıdaki kısa şiirinde görmek mümkün. Böylesi kadim kültüre, sözlü ve yazılı geleneğe yaslanan modern terkipli şiirin geleceğini merak etmemek olanaksız.Yarahangi yola gitsem ucu yokyolların çakılı kumu akıp gitmiştaşan bir dere gibi içim sığmıyor bendineçakılı kumu dağılmış yol gibi habire kanıyormırıldanıyorum kendi kendime herkesin vardır bir yarası içinde işleyen