Kalemsiz Yazılar

Sana mektup yazmayı özlemişim, uzun zamandır kalemi elime almamış olmak beyaz sayfalara dokunmamak çok üzücü...Boş sayfaları yazarak doldurmak benim için büyük bir haz... Bu davranış biçimi hedonistçe değil, böyle davranmış olsaydım sadece haz veren anıları yazardım. İfade etmekte zorlanıyorum, sayfalara dokunmanın özlemi ile tutuştuğum sevdiceğime kavuşmak gibi... Özlemimi pragmatistçe uygulayarak içimde birikmiş tüm yaşanmışlıkları kalemi belki de çok yorarak akıtıyorum. Hazzı bilgisayar tuşlarında bulamayan, kalemi ile hemhal olmuş yorgun bir sandığım ben...Rol biçip giydirdiğim kahramanlarıma da yaşamayı arzu ettiğim her şeyi yaşatmak, onların hayatını pragmatik bir şekilde işlemek istiyorum. Hedonistliğimi ancak bu şekilde tatmin etmeliyim...