Dünya Molası

Dünya molası vermiş bizler,molası bitecek ve kaldığımız yerden birleşeceğiz...Bu mola tek bir şey için vardı, unuttuklarını unutanlarla birlikte hatırlamak ve sevginin bütünlüğünde asıl merkezde toplanmak içindi...Bu merkez ki sevginin merkezi; oraya yüz yüze gelebilecek cesareti ve paydaşlığını gösterebilenler gelecekti...Bizler, özümüz sevgi olan ve yerküre üzerindeki yankısından başka bir şey olmayan dünyada güvenleve sevgiyle birbirimize yaklaşmalıydık...Yaratıcın ölümden sonra da ellerimizi sevgi ile tutarak karşılayacağını bilmeliydik...Hakikat, Aşk, İyimserlik ve Dürüstlük yolunu izlemekle ve bunu tam bir sevgi ve tevekküliçinde gerçekleştirmek ile mükellef olan bizler, açları doyurmak veya çıplakları giydirmektüründen iyiliklerin yanında, diğer insanlar için iyi ve hayırlı düşünceler üretmekten de sorumluyduk...İnsan, hiç kimsenin kötülüğünü düşünmemeliydi, aksine onlara zaaflarını yenmede yardımcı olabilmeliydi...Fark ettiklerim ve hissettiklerimle yürüdüğüm yolcuğumda; yaşadıklarımı, gördüklerimi ve bildiklerimi sizlerin kalbine sevgiyle sunuyorum.Aldı başı misk-i AmberYoğuz dedi, dünyevilerdeSaldı kendini, gölde bir dibe cevherCevherde zuhur eder, gönülü miskinlerDip deyup geçme ey yar! Su sığdır, gönülü coşkundurSığ sularında yüzmeye yürek gerek.Edeb-e susmuş diller, yüreği konuşan gerekÜrkeksen atma o taşı. Dib-i görür de bulamaz çoğu cihan-ıBana etme sözle lisan. Anlar yüreği, dib-e vuranBaktım aynama gördümse seni. Ne güzel talebenin dersiBana sen, sana ben yansır. Yansıyandan al dersini.