Viraj

Ne garip üç günlük dünya’nın Yüzyıllık hikayesini yazdık Kırdık, kırıldık, küstük, darıldık Aklımıza gelince ölüm vicdanımıza sığındık Zaman aşımına uğradı onca şey Oysa anı yaşamalıydık, yaşatmalıydık Duyguları kapladıktan sonra zemheri Dönüp baktık neleri kaybetmişiz neleri Sarmıştı hüzün, beni seni bizleri Bir parçası olmuştuk kederin Geriye sadece avuntular kalmıştı Kalmıştı avuntuların derin izleri...