Rüzgarın Teninde Keman Sesleri

Her Şey GeçerNe zaman tutunsam sabır sözcüğüneyüreğim Yakub'un evidirhüzünler kulübesi,tutsak edici çöl rüzgarlarıdolar içime;gözlerimin kuyusunda suskun güneş,nefeslenir çocukluğusaz benizli algın, kederlerle yamalı,uzanır sessizce ellerimeçözer iplerini kanayan anıların;içyüzün uçsuz çölleridirdilin kum tepeleri,öfkeli fırtınasında sözcüklerinçıkar ayyuka,uzak yıldızlardan örtülür hatırası,ne zaman tutunsam sabır sözcüğüneonu hatırlarım muştu ağızlı,bir akarsu imgesi gözlerimde.