Kırık Badem Dalı

güneş koca bir tarihiaynı döngüyle yazıyoryok hükmünde olan yıldızlargeceleri yıkılmaz bir imparatorluk kuruyor benim saçlarım ağardıalnımdaki çizgi derinleştidişlerim çürüdü döküldü istediğim ne varsa çocuklukta kaldıanladım ki insan bir tek çocukken bilirmiş istemeyi bu yüzden dilime kar yağdısonra buz kesti soluğumkırıldım diye anlatıyorum kalbimeoysa yenildimkaçmak istesem de kendimden madem sustumyeniden doğmaya da inanmıyorsambari öldüğümü okusunlar kulağımadoğarken okudukları gibi adımı