Sus Kuşları

Geçenler bir gün yakınındaki yoldan mezarınınGeceyi döverken dünyanın çiçekleri belkiSöküp ayırmak için şafağı gecenin toprağındanBozulmasın diye güllerini ruhuna ekilmiş dününGörecek o mazlum sessizliğininSaçılmış olduğunu üstüne yeryüzünün Şu su, Aksu Deresi, gece gündüz akan durmadanBir gözyaşını taşır, kimse bilmezBir annenin yıllar önce bakıp da kanatsız kuşuna-Şu köprünün üstünde alev alev-Düşürdüğü suyaSırılsıklam eden kökünü hayatlarınTaşa dönüştürmek isterdi elinden gelseCiones yöresindeki ırmak gibiİçenin bağırsaklarınıDonduğu gibi soğukta yağmurunBu köyde yaşayanları o daJüpiter’in torunu Lichas’ın kaderiyleKayaya çevirerek insan biçimli