Yamalı Bulut

Çiçek Açtı Kırıldığım Ayna “ömrün şahmaranı çapını ölçüyor  yok  olmanınfasit bir daire artık varlığına açılan nokta” I.yaramı giyinip bakınca aynasına karanlığınkoştum mesafelerin korkumu çağırdığı soyutlarayüzüme ay ışığı aldım kalbime eski gölgelerkoştukça rüzgarların soldurduğu sulardan geçtimçıplaklığına ulaştım insanlığımın bomboştu ellerim uykularıma su katan seviştiğim cadısoğuk ruhuyla güldü uzun uzungövdemin orguyla haz huyları edindişehrin sessizliğine çarpa çarpa bi alev  uçup gittipencerelerin endişeli bakışlarında yüksek taraçalardankıyısız denizlerin senfonisine