Kar Kuşları

“Bir ara düşüyor öğretmen. Düşüp kalıyor. Direnmiyor, kıpırdamıyor. Gömülüp gidiyor. Savrulan karlar örtüyor üstünü. Görünmez oluyor. Kurtlar sıçrayıp dikleşiyorlar. Soluklarını tutup ilerliyorlar. Yavaştan, usuldan yaklaşıyorlar. Pençeleriyle yoklayıp, yoklayıp çekiliyorlar. Tehlikeli olmaktan çıktığını görünce, delirmişçesine eşip, savuruyorlar karları.”