Füme Yalnızlık

Füme bir yalnızlık diktim kendimeHem sıcak tutuyorHem de kömür karası bulutların arasındaFark edilmiyorsun Zonguldak’ta Ara sıra gelirdi gemiler, ara sıra giderBizim uykumuz derin olduğundan mıdır bilmemFark eyleyemedik kokulu bahar esintilerini…Gerçi bakma sevemedik de kör kurşunları sevmesini! Evet, o kış Zonguldak’taydımBir sonrakinde de…Kış pek çetin geçmiyor buradaHep baharı getiriyor gemiler Zamanlardan bir zemheri kışÜsküdar’dayım tabii o sıralarBir cebimde kalbi kırık tütünDiğerinde kıyıya vuran dalgalar  Ben de füme bir yalnızlık diktim kendimeAhşap bir gemide sallanmak isterken geceleyin;Gün oldu, ay oldu, yıllar geçti üzerindenEskidi fümemSoldu…