Kırık Bir Aşk ve Kalıntıları

Ben seni çok sevdim…Ben seni tertemiz bir yürekle sevdim, yürekten sevenler hep böyle duygusal mı, olur?Bilmiyorum!Geçmişten de kopmak istemiyorum!Çünkü geleceğe dair, ne hayallerim var, ne de umutlarım…Haftalarca, aylarca, yıllarca sesini bile duyamadım!Bitsin artık desem de bitmez! Nefret etsem bile, nefret ettiğim kadar seviyorum seni…Ey yar…En kızgın olduğum anlarda bile sev/dim seni…Biliyorum!Sen dayanamazsın bensizliğe, erirsin, bitersin…Çok şey mi istedim senden?Biraz da olsa sevemez miydin beni?Her zaman tek bir şey istedim Allah’tan; senin öyle, ya da böyle, her koşulda mutlu olmanı istedim…Senin de beni her koşulda sevebilmeni öyle çok İsterdim ki…Bu gidişe aldırmayacağım desem de yalan olur,Ama artık bende gidiyorum!İçimde sana dair tek bir harf bile gizlemedim gidiyorum…Ve gittiğim yerlerde, karanlıkta kalsam bile,Bir başkasına sarılıp ta, bu aşkın ihanetçisi olmayacağım…İhanet etmeden, sadakatsizlik etmeden, vefasızlık etmeden, gönlüme düşen tüm güzelliklerle seni severek gidiyorum…Çok şükür ki, seni hala ‘’tertemiz seviyorum’’