Gelseydin O Gün

 Bir çizgide yüzüm kaldıÇekilirken akşamın perdeleriÜrpertiyle terlediğim odalardaGölgelerin yok olduğuSon beyazında yaşamınBir çizgide sesim kaldıGittikçe büyüyen derinliklerdeSitemkar tasalarımKüçük havzalardaYıpratıp durdu kendini telaşlaBir çizgide yüzüm kaldıİç kıyımlarımTerk edilmiş evlerdeDuvar kireçleri gibiZor anlatılan susuşlardaBir çizgide sesim kaldıDumanlı göğsünde zamanınÖlümün yalnızlık olmadığıYutkunamadığım günlerdeAğlayarak yerlerim olmadıSesVe yüzKenarları yanık bir fotoğrafİnsanın kendini unuttuğu yerdeHiç bir albüme sığmadı