Orhan Veli - Bütün Şiirleri

İstanbul’da, Boğaziçi’nde,Bir fakir Orhan Veli’yim;Veli’nin oğluyum,Târifsiz kederler içinde. Urumelihisarı’na oturmuşum;Oturmuş da bir türkü tutturmuşum: “İstanbul’un mermer taşları;Başıma da konuyor, konuyor aman, martı kuşları;Gözlerimden boşanır hicran yaşları;Edalım,Senin yüzünden bu hâlim.”...Deli eder insanı bu dünya;Bu gece, bu yıldızlar, bu koku,Bu tepeden tırnağa çiçek açmış ağaç.