Yalos
Çok zaman geçti.
Bir yalostum artık, incecik dal gibi gövdem, yılankavi, bembeyaz.
Denizde kalmak istesem de rüzgâra direnemiyordum. Bir kıyıda buldum kendimi, ıssızdı kıyı, uzandım taşların üstüne, ısındım, sevdim güneşi.
Ne kadar yaşar yaloslar bilmiyorum.
Pek önemi kalmadı bunun ama hâlâ izleyebiliyorum gövdemi ve ağzımın sımsıkı kapalı olduğunu kederden ve tuzdan.
Bu sessiz kıyı böyle midir hep?