Sanki Sonsuz

sazlıklardan geçen yitik bir tekneyle yanaştımkendinde sınırsızlık olan kıyılaraufuktaki kaygan bekleyişim artıkdüşlerin anlamına bürünen sorgulanmış yakınlığında silinir izimve sonsuzluğunda hızın tortusu birikirsaydam bir aşama evrenin genişleyen ucundanvazgeçtiğin şimdilere tutunmuş gibi-bu kadar getirebildim kendimden-tek sabahımız olsun isterdim oysagecesinde ölü bulunduğumuz