Yaz

bir yaprağın ilk dokunuşunu suyayırtılan ağzımın ipi kopan uçurtmasınıcebimde taşıdığım o küçük limanıyakamda taze gül acemiliği ilebinip hayal geminin mavisinegecenin boynunu yontan kentin kıyısınıserin ve ıslak rahmine düşen ceniniyazı kuşu yaban taşı sözcüklerin mürekkebinigittim sonra suları ödünç alıpadını fısıldayan ağacın gölgesineseslerinin kadifesindekâğıt helva inceliği taşıyan çocuklarıyıllanmış masanın epriyen ayağınıayrı zamanları birleştiren kitapların dipnotunubir günün kendine uzamasınıçimenler arasında yükselen duvarı yıkılantersyüz edilmiş yüzünü ürkekürkek bakışlarıyla birbirine kanatlanan kuşlarıgeldim sonra suları ödünç alıp içinedüşen ilk yaprağın adını fısıldayan sesine