Tutsak Mektuplar

... Üç hafta önce küçük el radyoma kavuştuğumda, gecenin yalnızlığında ilerlerken rastladım size ve yitik adreslerin şiir soluklu sakinlerine; Mavi Ada'nın can dostlarına. O zamandan beri, ömrünü fırtınalı denizlerde geçirmiş bir denizcinin, yıllar boyu hayal ettiği huzur limanına tam girerken, birden rota değiştirip yeniden dalgalı denizlere açılmasındaki yanlışa düşmeden rotamı tam olarak Mavi Ada'ya çevirdim. Güneş görünmezliğin derinliklerinde iyice kaybolduğunda ve bizler yataklarımıza çekildiğimizde; kulaklıkları da taktığımız işte o an kafesimizden havalanıp, mavi denizin enginliklerinde hür ve umarsız kanat çırpıyoruz. Hür olmanın tadına varıyoruz; izinsiz, ruhsatsız ve hatta sevk dilekçesi bile yazmadan, duvarlarla hasbihalin soğukluğundan ayrılarak. Bu kısacık anlar bizim tek düzelik monotonluğumuzda bir soluk alış, bir yudum sevgi, bir nebze ışık oluyor karanlığımıza. İyi ki oradasınız ve daima orada kalmaya devam edin, çünkü biz hep buradayız Kahraman Bey ve Mavi Ada'nın can dostları. Soner ALKALP Balıkesir Kapalı Cezaevi