Hiçlik Kulesi

evreni konuşuyoruz, soluklanan bandoyubiçimsiz bir at gibi iniyor sazlığa ay“çok uzun sürdü bu yıl kışyoruldu sözcüklerim” diyen sesin.denizi sağına alıyor adamgörünmez gövdesini kaldırıyormuşçasına.eski resimler, ayın kuyusunu boşaltan çıkrıkyarım kalmış şiirleravluda kıvrılarak büyüyen ağacın uykusu.gövdeni indiriyorum ellerimeışığa asılı görüntünhışırdayan göğü özleyen iki ihtiyar.