Bir Garip Roman

o akşam içimde dönenen huzursuz bir hayvanlaüniversite bahçesinde bir banka oturdumetrafımdaki her şey yenildin diye fısıldıyordu banave dizlerimin üstündeki ellerim beş yıl öncesindenkederli bir öykü anlatıyorduaylardır rüya görmüyordumve ne kadar uğraşsam dakimseyi kötü çocuk olduğuma inandıramıyordumkaranlık bastığında gökte ışık damlacıkları belirdibelki bir şey anlatmaya çalışıyorlardı, ama değildi umrumdaçeşmenin yanında bir çift şişko güvercingöğüslerini hatırlatıyordu banabir sabah vakti aynanın karşısında karmakarışık saçlarınlaçırılçıplak oturmuş öyle bir gülümsüyordun kigüvercinleri besleyen iyi adamlardan olmak istedim.