içimin tozunu alan bir kadın vargeliyor ara sırakâğıt bir mendil içerisindesabun çiçekleri getiriyor banaeskiden düş terbiyecisiymiş,şimdilerde temizlikçi, etamin kokuyorbiraz da mardin toprağı, böyle iyieşyalara huzur geliyorzamanın dışında yaşayan biriylekonuşur gibi susuyor durmadan