Uzağında Kül

Güneş, bulutların koynuna kaçıyor yine. Sen havanın karardığına aldanıp, yine sadece akşam oluyor sanıyorsun. Oysa yavaş ve sinsi bir kış geliyor; anlamıyorsun... Zaman, geçiyor. Kışla beraber yeni bir yıl geliyor, her yeni yıl gibi, gülümseyen maskeler takılacak yine 365 günün mutsuzluğuna... Yüzler, roller birbirine benzeyecek, biraz eksik biraz fazla, bakışlardaki aynı boşluk çarpacak göze. Geride kalan bir yıl, ölelei çok olmuş uzak bir akraba gibi anılacak... Oysa aynı defterin sayfalarında dolaşıp duracağız. Her yeni yıl dönümünde yeni bir sayfaya başlayıp, eskileri yarım bırakarak ve sayılı olduğunu da var gücümüzle unutarak solgun sayfaların...