Kin Divanı

başkasının kanatlarıyla vurdum kıyıyayaralı atlarım, kırbamdan dökülen kangelip almaya gücümün yetmediği iştahhavaya atılan taşla vardım kapılaraçok eskiden yeterdi banaduvara dayanmış tüfeklerle aldığım soluksanıyordum kirüzgar her sözü süpürmeden anlayacaktım:herkes ölüm kınaları sürünüp beni unutacakah ve ay'la görünecek görünmeyenetimde sınanan bir veda kiiçimden o kelam-ı kadim akacak:beni herkes en son gördüğüyle hatırlayacak