Yalnızlığa Doğru Eğiliyor Gül
Yalnızlığa Doğru Eğiliyor Gül
Yapıyor münzevi bir kubbe ondan
Girince altına yorgun ve melül
Serpiyor yüzüne mürekkep ve kan
Sessizliğe doğru eğiliyor gül
Çınladıkça lal bir bülbül oluyor
Gülün eğildiği bu derin sükut
Hangi dala konsa dal kül oluyor
Savrulanca bütün küller yekvücut
Aşktan daha büyük bir gül oluyor