Acıya Kurşun İşlemez

Her Çocuk, Şimdi Sonsuz Bir Şiirdir Bizde, Sesi Bir Tutam Sevinç, Gülüşü Bir Top Ateştir...Sabrın çalkalanıp taştığı sulardadırÇığlıklarla parçalanmış uykulardaBuruşturulup atılmış aşklardaVe çalınmış mutluluklardadırSes ile yürekBüyük rüzgârların o yanık şarkısıHâlâ yükselir içimizden dağılırCoşkunun doruklarında sürer yankısıİlk kurban adanırken bir nehireKorkunun ilk nişanında başlamıştırGözyaşının ilk damlasından kalmaYaslı baharlarla gelmiştir bugüneKanla yazılan yasalarlaAçlığın otağ kurduğu sabahlarlaVe sonuçsuz kalan ahlarla gelmiştirAcıya kurşun işlemez artıkÖlüm bile bu acıyı cellat bilmiştirYok bundan böyle ter yarasıZincir tutsaklığı ve sabırKırbaç yalvartması sessizliğinCan pazarı ve kahır yokHer şey yaşanan şu gün gibi gerçekAdımız halk olduğu günden beriBir direnç olmuştur bizde sevinçlerŞimdi acının her kuraklığındaOnlarYüreğimizin ovalarına çiselenirlerBoşuna değil bu ölürcesine sevmekVe ölürken bile yürümekBoşuna değilHep yatağı olduk tarih ırmağınınYenilgilerle durulmanınZaferlerle köpürüp kabarmanınAma hiç bir zamanAnası olamadık geçmişi doğurmanınYıldızlar ve sular tanıktır bizeAç ve kavruk bir memedenDirenmeyi yudum yudum emenBir çocuk gibi öğrendikVe direndikOrdular kurduk türkü renklerindenBütün ağıtları bir hücumda yendikAcıya kurşun işlemez artıkBiz yaşamayı zulümsüz sevdik