Yezidiler

Kitapla birlikte, farklı zamanlar yolculuğundaydım adeta. Sahi, insan varoluşçuluğu dinden mi öğreniyordu? Soyutlukla iç içe olmasına karşın, nice yaşamların, hatta toplumların tutunduğu en sağlam mutluluk kaynağı dal, din miydi? Din üzerinden fantastik dünyalar yarattıklarımız, o yarattıklarımızla, “En mükemmel din bizim dinimiz” hezeyanlarına kapıldığımız, bize benzemeyenlere, nasıl ki başkaldırılarla karşı koyduğumuz gerçekliğine de vurgu yapılmış kitapta. Günümüz dinlerinin değiştirilmişlikleri ve kısır döngülerinden ipuçları veriliyor. “Herkes kendince bir din yaratabilir mi?” düşüncesinin bir an netlik kazandığı ve “bütün dinlerin, mutlak sorgulanması gerek” fikri doğuyor insanda. Zaman zaman, “Kainat’ın sonsuz gizemli zamanlarının yolcusuyum” kanısına kapıldığım oldu. Miladi tarihler, Zerdüşt’e kadar uzanan ve tüm dinlerden izler taşıyan (Mushaf-ı Reş) Yezidilerin kutsal kitabı. Gelenek görenekleriyle de, karma kültürler kahramanı onlar. Yezidi Kürtlerin türküleri, ağıtları, yığınlaşmış duygularıyla bütünleşiyor okur. Ayrılık, ezilmişlik, dışlanmışlıkla alevlenen yangınlar izi var satır aralarında. Devlet otoritelerinin tayin ettiği ölçüde dinlerin yaşanabildiği, otoritenin bireysel özgürlükler üzerindeki baskısıyla, insanların nasıl gömlek değiştirdiği saf tuttuğu gerçeği. Politik çıkarlar gölgesinde kalan o dinlerin, bir bir yok oluşu. Nalan Türkeli Gazeteci Yazar