Divan Şiiri

Tanzimat, etkisinde kaldığı Aydınlanmanın aklilik, hakikate uygunluk, evrensellik, objektiflik, ölçülebilirlik gibi kriterlerine uymadığı için Divan Şiiri'ni hayatın dışına iter. Çünkü, Divan Şiiri'nin Aydınlanmanın ölçülerine hiç uymayan, hakikat ve dış dünya ile doğudan ilgisi olmayan müteal, mistik, mücerret bir dünyası vardır. Tanzimat bunun yerine, akıl'a dayanan bir çözümleme tarzını devreye sokar. Artık algı kalıpları değişmiştir. Şiirden düşünceye geçme zamanı gelmiştir. Hakikati temsil etmekte yetersiz kalan şiir, temel bir edebi tür olmaktan çıkar. Edebiyatımız, gerçeği olduğu gibi yansıtmaya çalışan romanlar, hikayeler ve tiyatrolarla dolar. Şiir de bu kervana katılarak, toplumsal bir görev üstlenir. Tanzimat sonrası, yaşama alanı iyice daralan Divan Şiiri ise, artık, eskiye bağlı birkaç şairin mısralarında suni teneffüslerle yaşatılmaya çalışılan kayıp bir paradigmadır.