Kumaş

benim işte yine o, kendi söküğünü dikemeyen benher şey oldu da hep olmayanın peşindeyimkendini deşip deşip irin içen işte bençocukları da seven ama sezdirmedenboyna sürülen bıçağı ince ince bileyenmuskasında yoksulluk duasıyla dolaşan ben