A! Etika

sanki yanılmıştım, yanlış sözlerbüyütüp bir çoban Paris; hep seçemez gibiydimaşktım sanırken - ki uğultuydum belki - kimsarilere bürünmüş kaygan kadın iklimindeçıkmazdım Kureyş’ten san! kilit incinirdisu açılır, yürütürüm sandım yolsuzlarıkaraları, mülksüzleri; gösteren kimin gözleriydigören hangimiz; ben mi, ben mi? unutulurgibiler eksiltir sözleri; sanki bilinirdi:zan kirletecek mufassal bir geçmişi ve kimimizi