İşte Orman

İşte Orman, kaybettiğimiz bütün renklerin yasını tutuyor.Ormanın hemen kenarında yeşeren, denize bitişik olan o yemyeşil, kıpkırmızı, masmavi renklerin.Sessizce bekliyor yağmurun dinmesiniVe kozalakların ortaya çıkmasınıHiç pişman olmadığını biliyor duygularınınSanki kendisi yaratmış gibi bütün nemli bölgeleriYavaş yavaş sokuluyor iç organlarımaİşte ormandayımEllerim ceplerimdeIslık çalıyor dudaklarımDilim ve boğazımdaki et parçasıRuhum ise geziniyor toprağın üstündeÇalıların ve yaprakların ve bazen de çimenlerin üstündeNemli nemli bir şeylerin üstündeAnlasana işteOrman böyle bir şey sonuçtaDaha başka ne olabilirdi ki