Tünelin Ucundaki Işık

Keje Elif Orhan için;Keje dağların acı suyu şimdi karlıikimize bir akıyor ırmaklar, nihayetsiz ve kesingöğün atlasını çözelim istiyorum damların üstündeelimizi yastık yaparak umutlarımızatandır kokusu hayaliyle ilk bakışını bekliyoruz katırtırnaklarının dayanıklıçünkü başı dumanlı dağlarçünkü insan kentte başka dağda başka ağlarçünkü Keje dağlı seven yürekinandığına bile baş eğmeden bakarçünkü hayat hiçbir çağda emeğin ellerinden gayrisini tanımaz çünkü isyan kentte ve dağda bir haykırırsabrın penceresi kırıldı çocuklarımızın ölümü üstüne doğmaktan yoruldu güneşgeliyor mavi tulumlu öfkenin ayak sesleribenim elimde taze bir menekşesenin gözlerin Şilan Çiçeğidediğin gibi Keje: ‘’Parlıyor’’Yelda Karataş